Nemrut

De Berg Nemrut

Op de kruising tussen oosterse en westerse culturen, is Nemrut Dagi (De berg Nemrut) één van de meest fascinerende plaatsen in Turkije. Een verzameling van kolossale beelden op een afgelegen berg, 2150m hoog. De beelden bewaken de tempel en de graftombe van koning Antiochus. Deze plek was onbekend totdat een Ottomaanse geoloog in 1881 de 10m hoge beelden ontdekte. Het archeologische werk begon in 1953 om hun geschiedenis bloot te leggen. Nemrut Dagi is sindsdien een belangrijke trekpleister voor duizenden bezoekers, die of bij zonsopkomst of bij zonsondergang de beelden in een zo gunstig mogelijk licht willen zien. De beelden zijn door de UNESCO aangewezen als cultureel erfgoed en de plek is één van de belangrijkste Nationale Parken in Turkije. Naast de beelden heeft deze plaats nog veel kunst uit de Commage periode. De Eskikale (oude burcht), de Yenikale (nieuwe burcht), de heuvel Karakus en de Cendere brug.

De meeste mensen gebruiken de nabij gelegen dorpen van Maletya, Kakta en Adiyaman als uitvalsbasis. De weg naar de top is alleen open van April tot Oktober vanwege de zware sneeuwval in de rest van het jaar.

Geschiedenis

Gelegen tussen de koninkrijken van Selencid en Parthian (250 BC) is dit gebied een strategische lokatie. Het gebied was rijk en vruchtbaar en bloeide op in de tijd van de onafhankelijk denkende heersers. Mithridates 1 Callinicus stichte het koninkrijk der Commagene in 109 BC, zich losmakend van het Selencidische rijk met als hoofdstad Arsameia. Hij was de zoon van een prins en hij claimde afstammeling te zijn van Alexander de Grote en van Darius de Grote, koning van Perzie.

Het koninkrijk van Commagene was een machtig rijk, trots op het feit dat ze religie, cultuur en Griekse en Perzische tradities bij ekaar hadden gevoegd. Mithridates 1 stierf in 64 BC en werd opgevolgd door zijn zoon Antiochus 1 Epiphanes. Deze liet al vroeg zien dat hij een diplomaat was door een niet-aanvalsverdrag te sluiten met de Romeinen.

Na een politiek en financieel succesvolle start, beschouwde Antiochus zichzelf als een God. Hij liet een tempel en een offerplaats bouwen ter ere van zichzelf.

De omvang hiervan was een weerspiegeling van zijn ego en onsterfelijkheid en hij verklaarde dat na zijn dood, zijn geest zich zou voegen bij Zeus in de hemel.

Maar slechts de beelden van Antiochus en de goden zijn overgebleven uit die periode. Zijn regeringsperiode was kort (64-38 BC) en na een verbond te hebben gesloten met de Parthianen, viel hij uit de gratie van de Romeinen. De Romeinen ontdeden zich van Antiochus en namen zijn koninkrijk in bezit.

Antiochus en zijn beelden werden vergeten voor eeuwen. Tot een Duitse ingenieur, Karl Puchstein, per toeval erop stootte terwijl hij de omgeving aan het onderzoeken was in 1881. Twee jaar later keerde hij terug met Karl Humann om het gebied nader te bekijken. Echter pas in 1953, toen een Amerikaans archeologisch team een grondig onderzoek deed, werden de vondsten duidelijk. Sindsdien is het één van de populairste bezienswaardigheden in Turkije, ondanks de afgelegen lokatie.

Het Klimaat

Voor bezoekers, die bij zonsop en -ondergang naar de top wandelen moeten er rekening mee houden dat het erg koud kan zijn. Ook in de zomer. Het hoger gelegen gebied is het grootste deel van het jaar bedekt met sneeuw. Overdag echter kan het zomers 30 c worden. In de winter liggen de temperaturen beneden het vriespunt.