Sagalossos

Sagalossos

De geschiedenis van deze plaats gaat terug naar de 12e eeuw BC, alhoewel de eerste nederzetting stamt uit het 3e millenium BC. De stad werd toegevoegd aan Pisidia in de 16e eeuw BC. Er zijn vervolgens weinig aktiviteiten bekend voor een lange periode. Totdat Alexander de Grote de plaats wilde veroveren in 334 BC. Er was een hevige strijd in de heuvels van Sagalassos en er stierven 500 mensen. De stad Sagalassos groeide na de komst van Alexander de Grote en werd de op één na belangrijkste stad in Pisidia gedurende de Hellenistische periode (33-25 BC). De stad bleef zich voorspoedig ontwikkelen tot in de 3e eeuw AD. Dit is goed te zien aan de mooie gebouwen die stammen uit deze periode.

Een hevige aardbeving in 518 AD was het begin van het einde van Sagalassos. Een volgende aardbeving in de 7e eeuw vernielde vervolgens de watervoorraden van de stad. Daarna vielen de Arabieren de stad aan. Na droogte en besmettelijke ziektes werd de stad verlaten. Na verloop van tijd werd Sagalassos bedekt met een laag aarde van de berg Akdag.

De opgravingen

De stad ontwaakte na een bezoek van de Franse reiziger Paul Lucas in 1706. Lucas vertelde als uit een sprookje over een antieke stad.

De ware identiteit van Sagalassos werd vastgesteld door een Britse priester, Frances Arundell, in 1824. Anderhalve eeuw later begonnen de eerste systematisch opgravingen door Britse onderzoekers, onder leiding van Stephen Mitchell. Dit werk werd vanaf 1986 voortgezet door de Belgische archeoloog, Marc Waelkens. Beide archeologen waren verrast door de overblijfselen van de stad en het mooie uitzicht over de groene vlaktes en de bergen rondom de stad. Waelkens kreeg steun van de Katholieke Universiteit van Leuven, waar hij academicus was. Uit naam van de universiteit begonnen de opgravingen in 1990.

Deze groep heeft al heel veel van de stad blootgelegd en ze hebben vele gebouwen gerestaureerd in slechts 10 jaar (dit is een korte tijd voor een opgraving). Hieronder bevinden zich de Dorische tempel (1e eeuw B), een hellenistische fontein (1e eeuw BC). De Neon bibliotheek (2e eeuw AD), een gebouw van de volkvertegenwoordiging voor 200 mensen (Boulenlerion 125-100 BC), de boven en beneden gelegen marktplaatsen (2e eeuw AD), een monument ter ere van Alexander de Grote uit de periode van keizer Augustus (14 AD). De tempel van Apollon Klarios (0-20 AD). De Antinius Pius tempel (120-140 AD). De Antonius fontein (161-180 AD), Romeinse badhuizen, en het theater (2e eeuw AD).

Na 1997 concentreerden de opgravingen zich op de hoger gelegen marktplaats. Hier bevond zich de Antonius fontein, dat het middelpunt van de opgraving werd. Tijdens de opgraving van de fontein werden twee prachtige beelden gevonden van de God Dyonisos (2.65m en 2.45m). Samen met andere beelden van de heersers van de stad zijn deze beelden te bewonderen in het Burdur museum.

Als het werk van de kunstenaar Semik Ercan klaar is, zullen de kopieen van de beelden worden teruggeplaatst op de fontein. Als de opgraving van de Antonius-fontein is afgerond zal de fontein worden verbonden met de Hellenistische fontein en zal er weer water stromen door beide fonteinen.

Het Heroon

Het Heroon, het 14m hoge gebouw dat als monument voor Alexander de Grote diende, is een ander prachtig aandenken dat wordt gerestaureerd onder leiding van Ebru Torum Popleme. Het meest opvallende detail in dit gebouw zijn de fresco's van dansende vrouwen in hun klederdracht en met hun instrumenten.

Sagalassos zal een duidelijker beeld weergeven als de opgravingen rondom het hoger gelegen marktplein zijn voltooid. De 3e fontein werd verrassend genoeg gevonden op de lager gelegen markt tegen het einde van het jaar 2000. Daarbij zijn nog eens 4 beelden gevonden, waarschijnlijk stonden deze van de voorzijde van de fontein.

Sagalassos ligt 110 km van Antalya airport en 30 km van Burdur en Isparta, en is het een stopplaats voor de rondreis naar Pamukkale en Cappadocie. De werkzaamheden van de opgravingen kunnen jaarlijks worden bezocht van 1 juni tot 1 september.